Kalın ve Kurtulmuş Açıklamaları: Kürt Milleti | Sinan Çiftyürek yazdı
Son bir haftada devlet ve hükümet yetkililerinden MGK’nın Kasım 2026 toplantısında PKK’nin silah bıraktığına dair tespit ve teyit kararını açıklayacağına dair dolaylı açıklamalar geliyor. Şöyle ki;
“Ortak Gelecekte Biriz İletişim Kampanyası”nın lansman programının açılışında konuşan meclis başkanı sayın Kurtulmuş ve ev sahibi Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Burhanettin Duran’ın beyanları bu yönde. Ayrıca MİT başkanı İbrahim Kalın’dan gelen son açıklamalar da MGK’nın Kasım toplantısında kararını açıklayacağına dair ipuçları var.
Karar açıklanırsa oluşturulmuş alt komisyonlar hareketlenir ve atılması gereken kimi hukuki adımların önü açılmış olur. Nedir bu adımlar? Cezaevlerindeki siyasi tutsakların tahliyesi, yurt dışındaki siyasi mülteciler ile silah bırakanların ülkelerine dönüşü ve kayyım uygulamalarının sonlandırılması gibi Kürdistan meselesinin bazı siyasi sonuçlarının ortadan kaldırılması pratikleşebilir. Bu adımların atılması, Kürt meselesinin siyasi çözümünü içermese de önemlidir, geciktirilmeden gerçekleşmelidir. Biz KKP olarak başından beri bu sürecin Kürt meselesinin çözümünü içermediğini belirttik ama belirttiğimiz ve belirtmediğimiz siyasi ve hukuki sonuçlarının ortadan kaldırılmasına ilişkin adımları desteklediğimizi de sıkça açıkladık.
Kürt meselesinin varlığını resmen tanımayan devletten Kürt meselesinin çözümü zaten beklenmez ama Kürt meselesinin belirttiğimiz sonuçlarını çözecek adımların atılması beklenir!
Kısacası yapılan açıklamalar MGK’nın Kasım ayı toplantısında PKK’nin silah bıraktığına dair tespit ve teyit kararını açıklayacağı yönünde güçlü işaretler içeriyor. MGK kararını açıklarsa alt komisyonların “Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun” gereği hukuki adımları atmanın önü açılır.
Yapılan açıklamalar Kürdistan ve bölgeye dönük önemli başka tespit ve hedefleri de içeriyor. Bunları 4 başlık altında toplayabiliriz:
1 – Öncelikle açıklama yapan yetkililer halen “terör, terörsüz Türkiye, terörsüz bölge” demekle birlikte genelde dil ve üslubunda belirli yumuşama görülüyor. Fakat bu yumuşama dil ve üslup ile sınırlı olup içerik olarak bakıldığında bir değişikliği içermiyor. Örneğin Kürtlerin resmen tanınması ve Kürt meselesinin kabulü üzerinden bir çözüm arayışı yok. Dolayısıyla devlet Kürt meselesinde halen ret ve inkarı resmen ve kalıcı olarak aşmış değil.
2 – MİT Başkanı İbrahim Kalın, “Ortadoğu’da yeni bir bölgesel toplum sözleşmesi arayışı” başlıklı konferansta Galip Dalay’ın sorularını yanıtlarken önemli açıklamalarda bulundu. Önce bu açıklamaları doğrudan aktaralım;
Kalın içeride ki sürecin yalnızca silahsızlanmaya indirgenemeyeceğini vurguladığı açıklamasında “Bunu yalnızca birine indirgerseniz süreç tek ayaklı kalır. Sürecin iki ayak üzerinde ilerlemesi gerekiyor” diyor ve silahsızlanma “tek başına sorunu çözmeyecek. Demokratikleşme, kapsayıcılık, bütünleşme ve benzeri alanlarda başka adımlar da atmamız gerekiyor” diyor.
MİT Başkanının açıklamalarında dikkat çekici şu noktalar da var;
“Size karşı dürüst olmam gerekirse PKK’nın lider kadrosundan gelen bir miktar direnç var. Görmek istediğiniz hızda ilerlemiyoruz. Dolayısıyla ‘Bize ne olacak?’ sorusu ve sürecin nasıl sonuçlanacağı konusunda bazı meseleler, kaygılar var. Bu kaygıları anlıyorum. Ama konuşuyoruz. Bu meseleleri ele almaya ve aşmaya çalışıyoruz” diyor. Hatta “bazı kilit unsurlar bir süre daha Kuzey Irak’ta kalacak. Birlikte üzerinde uzlaştığımız çerçevede hareket edildiği sürece bununla ilgili bir sorunumuz yok. Irak’taki Kürt kardeşlerimiz çok yardımcı oldular.” Devamında; “Silahsızlanmanın bu aşamalarını tamamladıktan, ardından Milli Güvenlik Kurul’unun onayını aldıktan ve şu anda bu paketin kapsamında olmayan PKK mensuplarını da kapsayacak ek yasaları çıkardıktan sonra o noktaya çok hızlı ulaşacağız” diyor.
Kürt meselesinin siyasal çözümünü içermeyen “demokratikleşme” veya “reformlar” amacına ulaşamaz!
Silahlı mücadelenin Kürt ulusal kurtuluş mücadelesinin araçlarından biri olduğunu, silah bırakmanın Kürt meselesinin çözümü olmayacağını hep söyledik. Silah bırakmanın doğru olup desteklediğimizi açıkladık ama ekledik Kürt meselesi siyasal bir meseledir çözümü de siyasal olacağını da hep belirttik.
Dikkat edilirse MİT Başkanı da devletin diğer temsilcileri gibi sürecin adını Kürt meselesi olarak belirtmiyor çözümü de Kürt meselesinin çözümü olarak görmüyor. “Demokratikleşme ve reformlar” derken de Kürt meselesinin çözümünden bahsetmiyor. Devlet ısrarla Kürt meselesinin adını açıkça koymaktan kaçınıyor! Peki nereye kadar!
Kürt meselesinin siyasal çözümünü daha somut olarak anayasada Kürt milletinin tanınmasını içerecek 66. madde ile Kürt diliyle zorunlu eğitimin önünü açacak 42. maddenin değiştirilmesi başta olmak üzere Kürt halkının acil ulusal özgürlük taleplerini içermeyecek reformlar, demokratikleşme ve yeni anayasa çözüm üretmeyecek.
Ayrıca PKK yönetiminin “direnç” göstermesi ve “bazı kilit unsurların bir süre daha Kuzey Irak’ta kalacak” olmaları da gayet doğal çünkü kendileri parti feshi ve silah bırakmak dahil onca adım attıkları halde Devlet tarafından şu ana kadar somut hiçbir adımın atılmaması yeterli gerekçedir.
Ve önemlisi Kürt meselesinin “terör” meselesi olmadığını öyle ki 170 yıllık bir siyasal mesele olarak PKK kuruluşundan 100 yıldan fazla öncesinden başlayan ve Kürt milletinin ulusal kurtuluş mücadelesi olduğunu en iyi MİT bilir. O zaman sormak lazım, Kürt meselesini neden adıyla ele alarak çözüm aramıyorsunuz? Neden Kürt meselesini “terör” parantezine almada ısrar ediyorsunuz?
3 – Çok ilginç; sayın Kurtulmuş “Cetvellerle, Sykes-Picot ile çizdikleri sınırların içerisinde bu ülkelerin insanlarını hapsetmek istemişler, birbirlerinden ayırt etmeye çalışmışlardır. Hatta öyle ki aynı aşiretin mensuplarının bir kısmı Suruç’ta kalmış, diğer kısmı Kobani’de kalmıştır. Dolayısıyla şimdi bu ayrışmayı ortadan kaldıran iradeyi Türkiye ortaya koyuyor” diyor.
Konuşmasının devamında; “Aslında yaptığımız şey bir rapor hazırlamak ya da yaptığımız şey bir yasa çıkarmaktan ibaret değildir. Çok açık söylüyorum, yaptığımız şey bir asır evvel dağıtılan parçalarımızı tekrar derleyip toparlamak, bir araya getirmek ve ortak bir kaderin istikametine bölge halklarının tamamını birleştirerek yürümektir. Bunu yapma güç ve kudreti bizim tarihsel tecrübemizden dolayı bizde vardır ve Allah’ın izniyle bunu yapmak için kararlıyız” diye ekliyor ve son olarak;
“En kısa süre içerisinde sınırlarıyla ayrılan ama gönülleri ayrılamayan bölge halkları yeniden bir ve beraber olarak yoluna devam edecektir” diyor. Ayrıca benzer mesajları yıllardır devlet ve siyasetin diğer kadrosu da sürekli veriyor. Hedef açıktır, kırılgan Ortadoğu ve yapay Irak ile Suriye devletlerinin geleceklerinin belirsizliğinden hareketle Kızılelma yolunda son Osmanlı bakiyesini almak. Biraz açarsak;
Birincisi; gerçekten Kobani ile Suruç ya da Kamışlo ile Nusaybin’in “ayrışmasını ortadan kaldıran iradeyi Türkiye ortaya koyuyor” mu ya da koyacak mı? Eğer böyle bir iradeyi Türkiye gösteriyorsa neden Rojava Kürdistan’ı Özerk yapısının tasfiyesinde HTŞ ile birlikte baş rolde yer aldı? Neden şimdi Kürdistan Federal Bölgesi’nin tasfiyesi için Irak ve hatta İran ile birlikte hareket ediyor? Kaldı ki dün sınırların cetvelle çizilip Kürdistan’ın dörde parçalanmasına götüren süreçte yani 24 Temmuz 1923 Lozan Antlaşması ile noktalanan süreçte İngiliz-Fransız emperyalistleriyle birlikte Türkiye de vardı. Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti’nin amacının başka olduğu yani “bir asır evvel dağıtılan parçalarımızı tekrar derleyip toparlamak, bir araya getirmek ve ortak bir kaderin istikametine bölge halklarının tamamını birleştirerek yürümek” olmadığı bugün izlediği Rojava Kürdistanı ve Federal Kürdistan Bölgesi politikalarıyla net ortadadır.
İkincisi; Türkiye’nin hedefi belirttiğim kırılgan Ortadoğu ve yapay Irak ile Suriye devletlerinin belirsiz gelecekleri koşullarında Kürdistan’ın iki parçasını da içeren Osmanlı son bakiyesini almak. Buyursun alsın! Kürt siyaseti, 110 yıldır Kürdistan’ın iki parçasını birleştirememişti eğer Türkiye, Halep-Musul’u da içeren Osmanlı’nın son bakiyesini işgal ederek birleştirebilirse Kürdistan parçalanmışlığı da 4 yerine 2’ye iner. Böylece Kürt siyaseti de dört ayrı sömürgeci devlete karşı mücadele etmek yerine iki devlete karşı mücadele eder.
4 – “Çözüm Süreci” çerçevesinde devletin 5 Kasım 2026’da Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı eliyle başlatmış olduğu “Ortak Gelecekte Biriz” kampanyası hakkında şimdilik kısaca şunu belirtmek gerekir.
Kürtler “Ortak Gelecekte” nasıl yer alacaklar? Birey olarak mı yoksa millet olarak mı yer alacaklar? Kürt siyasetinin öncelikle beklediği yanıt budur. Kürtler ve diğer ezilen milletler resmen tanınmazken ve asimilasyon bütün hatlarıyla sürdürülürken Türk milleti ile Kürtler ve diğer milletler “Ortak Gelecekte” nasıl bir olacaklar? Kendisini resmen tanımayan bir Türk devletinde Kürt milleti, Türk milleti ile hangi ortak gelecekte bir olacak? Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı eğer Kürtler ve diğer “halklar Türk milletinin bileşenleridir” kampanyası başlatılıyorsa gerek yok zaten 103 yıldır bu fiilen uygulanıyor.
Sayın Kurtulmuş “Ortak Gelecekte Biriz” Konferans’ında konuşurken değindiği bir diğer nokta “Türkler ve Kürtler, yan yana asırlardır beraber yaşamış olan bir millettir” diyor. Hatta Türkler, Kürtler, Lazlar, Çerkesler, Boşnaklar Türk milletinin bileşenleridir resmi söylem ve ısrar yüz yıldır sürdürülüyor.
Türkler ve Kürtler tek bir millet değil, yani Türkler ve Kürtler ayrı milletlerdir. Eğer Devlet “Türkler ve Kürtleri bir millet” görüyorsa Rojava Kürdistan’ı, Federal Kürdistan Bölgesi ve Doğu Kürdistan’da yaşayan 30 milyon civarında Kürt milletini de Türk milletinin bir bileşeni olarak görüyor mu? Eğer Türk Devleti, Kürtleri Türk bileşeni olarak görüyorsa neden Rojava’da Kürt statüsünü ortadan kaldırmak için başrolde oynadı, halen oynuyor? Neden Doğu Kürdistan’da Kürtler statü elde etmesin diye İran ile ortak hareket etmek dahil tetikte bekliyor? Ve önemlisi Türk devleti, Kıbrıs’ta Türkler için federasyon ile yetinmeyip bağımsız devlet olmasını savunurken, Ortadoğu genelinde Kürt milletinin bağımsız devlet bir yana statüsüz kalması için her yolu deniyor?
Sonuç olarak; Ortadoğu ve Türkiye’de, Kürt meselesi var ve bu yeni de değildir. Kürt meselesini bağlamından kopartarak “terör” ile ya da sıkça emperyalizm hatta son yıllarda Siyonizm bağlantısını kurmak abesle iştigaldir. İsrail ya da Siyonizm ile Kürt meselesi ne alaka? İsrail devletinin kuruluşu 14 Mayıs 1948’dir. Kürt meselesinin tarihi geçmişi 150-200 yıllık mesele.
Emperyalizm meselesine gelince, emperyalistlerin Sykes Picot ile başlayan süreçte Kürdistan’ı da içeren bölgeyi cetvelle parçaladığı gerçeği var ve bundan en büyük zararı gören Kürtler, Kürdistan olmuştur çünkü dörde bölünmüştür. Yani Kürt meselesini derinleştiren emperyalizmin kendisidir ve dörde bölünmesinde Türkiye, emperyalistlerle ortak hareket etmiştir. Emperyalizm ile ilişkiden söz edilecekse Cumhuriyetin kuruluşundan günümüze Türkiye aynayı kendine tutsun. Tam da 23 Nisan 2026’da Türk Dışişleri Bakanının Londra’da İngiliz Dışişleri bakanı ile Kürdistan’ı içeren bölge statükosunun değişmezliği üzerinde 103 yıl sonra anlaşmayı yenilemeleri de tesadüf değildir.
Türkiye ve diğer üç devletin bir Kürt meselesi vardır. Kürt meselesini; “aynı İslam ümmetindeniz”, “İslam kardeşiyiz, hepimiz biriz” ya da içi boş “kardeşlik” söylemi ve “emperyalistler birliğimize nifak sokup bizi bölmek istiyor” propagandası ile üstünü örtemezsiniz, çözemezsiniz. Çünkü Kürt meselesi; 60 milyonluk bir milletin ulusal kurtuluş meselesidir. Siyasal bir meseledir ve çözümü de siyasaldır.
11.11.2026
canbegyekbun@hotmail.com
