ABD Adalet Bakanlığı ve Kongre’nin yeni açıkladığı belgeler, Jeffrey Epstein‘ın Peter Mandelson aracılığıyla İngiltere’deki vergi politikaları ve İngiltere Merkez Bankası ile ilgili önemli bilgilere erişim sağladığını gözler önüne seriyor. Bu durum, özel ilişkilerin kamu yönetimi üzerindeki etkisine dair ciddi endişeler doğuruyor.
Kongre ve Adalet Bakanlığı’nın yayımladığı yeni belgeler, Atlantik’in her iki yakasında da prestij kaybına yol açtı. Belgelerde, Microsoft’un kurucusu Bill Gates’in ismi geçerken, Avrupa Konseyi’nin eski Genel Sekreteri Thorbjorn Jagland’ın tanıştırdığı “olağanüstü kızlarla” ilgili e-postalar da dikkat çekiyor.
İngiltere’de uzun yıllar İşçi Partisi’nde etkili bir figür olan, 1998’de Ticaret ve Sanayi Bakanı ve sonra İş ve Yenilik Bakanı olarak görev yapmış Mandelson ile ilgili yazışmalar, ekonomi ve kamu politikası takipçileri için önemli bir konu. Ayrıca, Mandelson, 2004’te Avrupa Birliği Ticaret Komiseri olarak Brüksel’de görev yaptı.
Salı günü, Mandelson’ın Lordlar Kamarası’ndaki görevinden istifa ettiği açıklandı. İngiliz hükümeti aynı gün, Mandelson’ın Epstein’a hassas devlet bilgileri aktardığı iddialarının belgelerini polise teslim etti.
Başbakan Keir Starmer, Kabine toplantısında Epstein belgelerinde ortaya çıkan durum karşısında “şok olduğunu” ve başka olası detaylara dair endişelerini dile getirdi.
Yeni belgelerin Mandelson için cezai bir yükümlülüğe yol açıp açmayacağı henüz netlik kazanmadı. Ancak yazışmalar, Epstein ile olan ilişkisinin oldukça yakın olduğunu gösteriyor. E-postalar arasında Epstein’in doğum günü için gönderilmiş “Dünyanın neresinde olursa olsun hâlâ en iyi dostum… Jeffrey, seni seviyoruz,” ifadeleri yer alıyor.
Yayımlanan banka kayıtlarına göre, 2003-2004 yılları arasında Mandelson’a bağlı hesaplara toplamda 75 bin dolarlık üç ayrı ödeme yapıldığı görülüyor. Ayrıca 2009-2010’da, Epstein’ın Mandelson’ın eşinin osteopati eğitimi için yaklaşık 10 bin sterlin ödediği bilgisi var. Mandelson, bu ödemeleri hatırlamadığını ve belgeleri araştıracağını belirtti. Ancak pazar günü, İşçi Partisi’nden istifa etti ve daha fazla utanç yaratmak istemediğini ifade etti.
Bu mali işlemler, Mandelson’ın önemli bir kamu figürü olması ve piyasa üzerindeki tartışmaların yoğun olduğu dönemle örtüşmesi nedeniyle, ilişkinin sadece sosyal olduğu iddiasını güçlendiriyor. Epstein, 2006’da insan ticareti suçlamasıyla yargılandı ve 2008’de suçunu kabul etti. Bu tarih aralığı, Mandelson ile kişisel ilişkilerinin sürdüğü döneme denk geliyor.
Mandelson’a ait belgeler, özel çıkarların politika yapım süreçlerine ne kadar sızdığını gündeme getiriyor. Mayıs 2010’da, zor durumdaki AB üyesi ülkelere destek için planlanan 500 milyar euroluk kurtarma fonuna dair bir iç not, Epstein’a iletildi. E-postada, bu düzenlemenin “bu gece açıklanması gerektiği” vurgulandı.
Mandelson, 2004-2008 yılları arasında Avrupa Birliği Ticaret Komiseri olarak görev yaptı. Bu esnada ticaretin, transatlantik ticaret kurallarının ve ana sektörlerin korunmasına yönelik müzakereleri yürüttü. Özel yazışmalarla kritik bilgilerin paylaşılması, diplomatik ve ekonomik normlara büyük bir zarar verebilir.
Kriz sonrası düzenlemelere dair önemli gelişmelerde Mandelson, Birleşik Krallık’ta bankacı primlerine getirilen vergi konusunu Epstein ile tartışıyordu. Bu vergi, 2008-2009 finansal krizinin getirdiği kamu öfkesine verilen bir yanıttı. Banka kurtarmaları sonrası zararı ödeyen sıradan vatandaşlar için oldukça kritik bir konuydu.
Mandelson, bu düzenleme ile ilgili Epstein’a “Hazine’nin baskı yaptığını” ve değişiklik için çaba sarf ettiğini belirtip Epstein’ı gelişmelerden bilgilendiriyordu. E-postalar, Mandelson’ın Epstein’a bazı kritik bilgileri zamanında ilettiğini gösteriyor.
Ayrıca, Ağustos 2009’da Epstein’a iletilen bir başka yazışmada, İngiltere Merkez Bankası’nın kredi politikalarına yönelik endişeler dile getiriliyordu. Mandelson, bu notu Epstein’a “Başbakan’a giden ilginç bir not” diye iletiyordu.
Sonuç olarak, bu durumlar, İngiltere Merkez Bankası ve devlet varlıklarının ekonomik müdahaleler açısından nasıl bir potansiyele sahip olduğunu ve özel çıkarların bu süreçlerde nasıl yer aldığını ortaya koyuyor. Westminster’daki üst düzey isimler, konunun soruşturulması gerektiği çağrısında bulunuyor.