Site icon Rojnameya Newroz

Roboskî: Taammüden devlet katliamı!-2

ROBOSKÎ: TAAMMÜDEN DEVLET KATLİAMI![*]

 

TEMEL DEMİRER

 

“Herkesin bir gideni vardır,

İçinden bir türlü uğurlayamadığı…”[1]

 

 

 “GERÇEK”

 

Yalan ve yalancılara rağmen gerçek, “Bombalama emrini kim verdi?” sorusuna mündemiçtir!

Hayır “Gerçek bekleyebilir, o buna alışkındır,” diyen Douglas Jerrold veya Luigi Pirandello’nun, “Herkesin doğrusu kendine,” saptamasındaki üzere düşünüp/ davranamayız!

Unutulmamalıdır ki Yussof Murad’ın, “Yaşanan hakikât, öğrenilen hakikâtten uzaktır” notunu düştüğü koordinatlarda “Neyi bildiğimiz ya da neyi bilmediğimizden çok daha önemlisi, neyi bilmek istemediğimizdir,” Eric Hoffer’in belirttiği üzere…

Evet gerçek: TBMM İnsan Hakları Komisyonu ve Uludere Alt Komisyonu üyesi, Mersin Milletvekili Ertuğrul Kürkçü’nün, “… “Vur” emri yetkisi başbakan’daydı”[15] saptamasındaki üzeredir ve ‘Gerçek’ gazetesinin belirttiği gibi, “Roboskî bir Sri Lanka testidir.”[16]

“Herkes biliyor ama adı ‘kaçak’…” vurgusuyla, “Kaçakçılar, yaptıkları işi tüm yetkililerin bildiğini, gittikleri güzergâhta askerler tarafından izlendiklerini, ‘Heron’ların tepelerinde dolaştığını, kimin PKK’lı kimin köy halkından olduğunun net şekilde ortada olduğunu bildiğini” söyleyen Namık Durukan Kuzey Irak (Güney Kürdistan) sınırından yapılan kaçakçılığın tartışıldığına dikkat çekerken, kaçak ticaretin en önemli aktörleri olan çocukların anlattıkları yürek yakıyor.

Sınır köylerinde doğan Roboskî’li çocuklar, daha okula başlamadan hayatı kaçak yollarında öğreniyor. Kaçağa giden çocukların yaşları 8 ila 16 arasında değişiyor. Ateş çemberinde oturan ve yaşları 8 ila 14 arasında olan çocukların hemen hepsi kaçağa gidiyor.

Çocuklara, babalarının ne iş yaptıklarını soruyorum, kimi “korucu” diyor; ama istisnasız hepsinin babası da kaçağa gidiyor. Çocuklar ise okula başlamadan önce babasıyla, ağabeyiyle veya yakın akrabası ile mutlaka kaçağa gidip gelmiş…

Çocuklar, “Olaydan sonra da kaçağa gidiyor musunuz” sorusuna, “Gidiyoruz ama, bu kez daha tedbirli, korkarak” yanıt veriyor. Gece, gündüz hâlâ gitmeye devam ediyorlarmış.

“Bir gidiş-gelişten kaç para kazanıyorsun?” sorusuna, “Duruma göre değişiyor. Kendi katırınla gittiğin zaman daha iyi para kazanıyorsun, yok katırın yoksa bir seferden yaklaşık 50 ila 100 TL gelir elde ediyoruz. Ayda dört-beş kez gittiğimiz oluyor,” yanıtını veriyorlarken; T.“C”de Uludere Raporu yalanlara sımsıkı sarılıyor…

Uludere raporuna muhalefet şerhi koyan CHP’nin, Meclis Komisyonu’nun Uludere raporuna koyduğu muhalefet şerhinde olayın bugüne değin aydınlatılmamasının nedeni, “devletin bütün üst kademesinin kader birliği içerisinde olması” açıklandı. ASELSAN raporunun tahrif edilerek öldürülen köylüler içinde terörist vardı algısı yaratılmak istendiği vurgulanan raporda, bu kapsamda bir operasyondan Erdoğan’ın haberinin olmamasının mümkün olmadığı belirtildi.

62 sayfadan oluşan muhalefet şerhinde şu tespitler yer aldı:

“* Olayın sorumlu mevkileri ve kişileri işaret edilmemiştir. Ölen yurttaşların içinde teröristlerin de olabileceği algısı yaratılmak istenmiştir. Olayın ‘terör bölgesi’nde geçtiği vurgulanarak olağan bir vaka görülmesine yönelik çaba içerisinde olunmuştur.

* ASELSAN’ın raporu tahrif edilip montajlanarak başka şahısların da bombalama sırasında olay yerinde olduğu kanıtlanmaya çalışılmıştır. Bu kişiler köyden çocukların yardımına giden köy halkıdır.

* İnsansız Hava Aracı görüntülerinin kim tarafından değerlendirildiği, hedef tayinine kimin karar verdiği, hangi istihbarat bilgisinin bu kararın alınmasına etkili olduğu ve vur emrini kimin verdiği soruları yanıtsız kalmıştır.

* Uludere olayıyla ilgili gazeteciler baskı görmüştür. Emre Uslu’nun şahsi bilgileri servis edilmiş, Mehmet Baransu MİT tarafından takip edilmiş, Ali Akel ise çalıştığı gazeteden uzaklaştırılmıştır.

* Uludere’nin sırrı Fehman Hüseyin isminde gizlidir. PKK’nin silahlı grubunun komutanı olan Hüseyin’in ele geçirilmesi önemli bir siyasi kazanç olacaktır. Fehman Hüseyin’in kaçakçıları kullanarak Türkiye’ye gireceği istihbaratı üzerine harekât yapılmıştır. Fehman Hüseyin’in kaçakçı grubun içinde sivil vatandaşlarla birlikte olabileceği bilgisine karşın bu risk alınmıştır.

* Sınır ötesi harekât yetkisi TBMM tarafından hükümete verilmiştir. Böylesine yüksek askeri ve siyasi kazanç sağlayacak bir operasyonun Başbakan’ın bilgisi ve muvafakatı dahilinde, Hava Kuvvetleri’ne emir verme yetkisine sahip Genelkurmay Başkanı’nca verilen emirle gerçekleştiği tartışmasızdır.

* Uludere olayında devletin bütün üst kademesi kader birliği içerisindedir. Uludere olayının bugüne değin aydınlatılmamasının tek sebebi budur.

* Devletin özür dilemesi gerekmekte olup bu konuda geç kalınmıştır.

* Olayın sorumluları Genelkurmay Başkanı, Hava Kuvvetleri Komutanı, Genelkurmay 2. Başkanı, Genelkurmay Hareket Merkezi Başkanı, Jandarma Sınır Tümen Komutanı’dır. Siyasi sorumluluk Başbakan Erdoğan’ındır”!

 

ROBOSKÎ HÂLİ

 

Psikiyatr Murat Yalçın’ın, “Neredeyse tüm köy halkında travmatik stres bozukluğu belirtileri var,” diye betimlediği Roboskî hâlinin öteki yüzüne ilişkin Ertuğrul Kürkçü’nün yorumu da şöyledir:

“… ‘Roboskî katliamı alt komisyonu’nun AKP’li çoğunluğu, Roboskî’nin (Uludere) yoksul ve yaralı Kürtlerinin gönlünde sanki bir an için onların hakkını soracakmış gibi bir kıpırtı uyandırmış, beklentileri tetiklemişti. Heyhat; ‘olmak mı, olmamak mı?’ diye sayıklayarak geçirdiği bir buçuk yılın ardından Danimarka Prensi Hamlet’i mahveden kaderden kaçamadı: ‘Yalın bir hançer darbesiyle hesabı kesebilecekken’, Meclis’i ‘krallığın yeni kralı’ ilan edebilecekken, küçük, güçsüz, kabahatli bir çocuk gibi babasının -ordu ve hükümetin- dizlerinin dibine düştü. Kudret sahiplerini hadım etmeye, onların üstüne çıkmaya, gücü eline almaya yetmeyen yüreği, elindeki hançeri Roboskî halkının sırtına saplarken titremedi hiç: ‘Ama onlar kaçakçı, hem aralarında teröristler var, devletimizin düşmanları.’

Shakespeare’in Hamlet’in ağzından yüzyıllar önce bize ilettiği ikilem, bir dejavu gibi Komisyon’da kol gezdi: ‘Var olmak ya da olmamak, mesele bu/ Gözü dönmüş talihin sapına, oklarına/ İçin için katlanmak mı daha soylu/ Yoksa, bir dertler denizine karşı silaha sarılıp/ Son vermek mi onlara? Ölmek, uyumak…/ Hepsi bu… ve bir uykuyla/ Yürek sızısına ve bedeni bekleyen/ Binlerce darbeye son verdik diyebilmek/ Hangi insan gönülden istemezdi bu bitişi?/ Ölmek, uyumak… uyumak, belki rüya görmek/ Ha! İş burda. Çünkü o ölüm uykusunda/ Şu fani bedenden sıyrılıp çıktığımızda/ Göreceğimiz rüyalar bizi duraksatır ister istemez/ İşte felaketi onca uzun ömürlü kılan da bu/ Kim katlanırdı yoksa zamanın kırbaçlarına, küfürlerine/ Zorbanın haksızlığına, kibirli adamın hakaretine? Hor görülen aşkın acılarına, adaletin gecikmesine/ Devlet görevlisinin kendini bilmezliğine; Sabırla bekleyen erdemli kişinin/ Değersiz insanlardan gördüğü muameleye/ İnsan yalın bir hançer darbesiyle hesabı kesebilecekken?’

Komisyon, bu kararla ‘zorbanın haksızlığı’nı, ‘kibirlilerin hakaretini’ sineye çekmeye çağırıyor Roboskî köylülerini… Umuyor ki, kendisinin ‘zamanın kırbacına, küfürlerine’ katlandığı gibi, bu ‘erdemli köylüler’ de, bunca zaman ‘sabırla bekledikten sonra’, ‘değersiz insanlardan gördükleri muameleye’, ‘devletin kendini bilmezliğine’ katlanacaklar.[17]

Veli Encü’nün çok önceden, “Yapacakları idari soruşturmadan hiçbir şey beklemiyoruz. Kendi fikirlerince hazırlayacakları raporla olayı zamana yayma ve üzerini örtme içerikli bilgilerle kamuoyunun karşısına çıkacaklardır,” sözleriyle deşifre ettiği; komisyon üyesi Levent Gök’ün, “AKP’lilerin oyalama taktiklerinden bıktık. Artık samimi davranmalarını, vicdanlarıyla hareket etmelerini istiyoruz,” notunu düştüğü alt komisyonun 15 ay süren çalışması sonrasında hazırladığı Uludere Raporu, AKP oylarıyla aklandı, aileler ve muhalefet komisyon raporuna isyan etti.

Katliamın üzerinden yaklaşık 18 ay geçmesinin ardından Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın soruşturma hakkında görevsizlik kararı vererek dosyayı Genelkurmay Askeri Savcılığı’na göndermesi üzerine komisyonunun CHP’li üyesi Levent Gök, “Uludere’nin unutturulması ve karartılmasına yönelik çabaların bir ürünü”; BDP’li üye Ertuğrul Kürkçü de “Uludere katliamında devletin cezasızlık üzerinde bir anlaşma kurdu,” diye yorumladılar!

 

AKP: “CİNAYET VAR (DA), CANİ YOK(MUŞ)”?!

 

“Cinayet var (da), cani yok(muş)” zırvasında somutlanan AKP tutum(suzluğ)u Oscar Wilde’ın, “Kesên li cihê xwe dimînin, ji yên ku dimeşin hê zêdetir hengameyan derdixin/ Yerinde sayanlar, yürüyenlerden daha çok gürültü çıkarırlar”; Jorge Luis Borges’in, “Diktatörler baskı ve zulmü; uşaklığı ve köle ruhluluğu; acımasızlığı ve kan dökücülüğü kışkırtırlar. Ama en kötüsü, aptallığı ve geri zekâlılığı kışkırtmalarıdır,” sözleriyle birlikte “Quem deus vult perdere, dementat prius/ Tanrılar yok edecekleri insanın önce aklını kaçırtırlarmış,” diye haykıran meşhur Latin deyişini anımsatıyordu…

Bir kez daha vurgulayalım: AKP, TBMM İnsan Haklarını Alt Komisyonu’nda olayın “sorumluları”nı da, raporu da muhalefet partili üyelerden “kaçırdı”.

Muhalefetin “ret” oyuna karşın AKP oylarıyla kabul edilen alt komisyon raporunda, sınır ötesi operasyon kararını veren siyasi ve askeri sorumlulardan hiç söz edilmedi. 34 yurttaşın yaşamını yitirmesi “asker-valilik” arasındaki koordinasyon eksikliğine indirgenirken “kasıt olmadığı” savunuldu.

Evet, evet AKP’nin Uludere Raporu’na göre, “Kimse suçlu değil, kasıt da yok”tu ve utanmadan şöyle deniliyordu:

“* Grubun terörist grup olup olmadığı hususunu teyit etmek için yeterli zaman olduğu hâlde bu imkânın iyi değerlendirilemediği kanaatine ulaşılmıştır.

* Muhtar vekili ile karakol komutanının görüşmesinden 69 saniye sonra son bomba düşmüştür. 69 saniye içinde son bombanın atılmasının engellenemeyeceği anlaşılmıştır.

* Komisyona gönderilen belgelerde kaçakçı grubun içerisinde bölücü terör örgütü mensuplarının bulunduğuna dair muhtelif bilgiler bulunmaktadır.

* Olaydan sonra bölücü terör örgütü mensupları arasında yapılan telsiz görüşmelerinde Fehman Hüseyin isimli teröristin başka bir teröristle yaptığı konuşmadan, ‘iki teröristin olay yerine gittiği, olay yerinde 48 cenaze olduğu, 2 kişinin olaydan sağ çıktığı’ bilgisi edinilmiş olup, başka teröristler arasındaki telsiz görüşmelerinde ise olay yerine giden teröristlerin kaçakçılara ait bazı yükleri sakladıklarını konuştukları belirtilmiştir.

* Teslim olan bir terörist kaçakçı grubun içinde iki tane terörist olduğuna dair ifade vermiştir.

* Tüm Türkiye’yi derinden üzen ve sarsan bu olayla ilgili yapılan araştırma ve incelemelerde olayın kasten yapıldığına yönelik olarak herhangi bir delil elde edilemediği görüş ve kanaatine ulaşılmıştır.”

Bunların hepsi külliyen yalandı yalan olmasına da, yalancıların performansında bir düşüş söz konusu değildi…

Uludere’den bir yıl geçmesi ardından AKP Genel Başkan Yardımcısı Kurtulmuş, masum köylülerin ölümüne neden olan bombalama olayının perde arkasının mutlaka ortaya çıkarılacağı VE Uludere gerçeğinin üstünün örtülmesini istemediklerini belirterek, “Olayda hayatını kaybedenlere Allah rahmet eylesin. Uludere’yi araştırma komisyonu da titiz bir şekilde çalıştı. Uludere gerçeğinin de üstü örtülmemesini istiyoruz. Uludere’de ne olduysa, o gün hangi yanlışlıklarla bombalama olayı olduysa, bunun arkasında kim varsa bunların mutlaka ortaya çıkarılması gerekir,” dese de; Roboskî Katliamı’nın yıldönümünde AKP Genel Başkan Yardımcısı Hüseyin Çelik, “Yapılması gerekenler yapılmıştır” diyerek AKP’nin katliamdaki tutumunu bir kez daha ortaya koyuyordu!

Kaldı ki Uludere Alt Komisyonu Başkanı ve AKP Ordu Milletvekili İhsan Şener de, Güneydoğu’ya yaptıkları gezide kimsenin Uludere’yi sormadığı iddiasıyla, “Güneydoğu’da en az 2 bin kişi ile yüz yüze görüştüm, sadece iki kişi bana Uludere’yi sordu. Bunlardan bir tanesi BDP’li olduğunu ifade etti, diğeri de muhtemelen BDP’li. Onlara süreci anlattım,” derken; ‘Âkîl İnsanlar Heyeti’ üyelerinin “Başbakana Uludere’yi ziyaret etme önerisi”ne Erdoğan, “Beşir Atalay’ı, eşimi, kızımı gönderdim. Onlar bölgeyi ziyaret ettiler. Biz bu bölge halkına ciddi (yüksek) bir tazminat belirledik,” yanıtını vermekle yetiniyordu!

“Cinayet var (da), cani yok(muş)” damgalı AKP tutum(suzluğ)unun en bariz hâli Başbakan Erdoğan’ın, -katledilen 34 kişi için- “Sürekli sivil denmesi beyin yıkamadır. Yargı kararı beklensin” deyişi eşliğinde askerin aklanmasıdır!

“Nasıl” mı?

Kanal D televizyonunda yayımlanan, “32. Gün” programında Uludere’deki bombalı saldırıya ilişkin değerlendirmelerinde emrin kimin tarafından verildiğinin sorulması üzerine Arınç, “Benim bildiğim kadarıyla bu konudaki yetki tamamen askeri organlarındır. Komuta merkezinindir, neresiyse orası” yanıtını verirken; “Uludere raporu” AKP’de de krize yol açtı.

Alt Komisyon Başkanı İhsan Şener, Uludere’yle ilgili “Genelkurmay talimat vermiş olabilir” deyince, AKP yönetimi ve Üst Komisyon Başkanı Ayhan Sefer Üstün devreye girerek “Rapor tamamlanmadı, raporda böyle bir ifade yok” diyerek yalanlama yarışına girdiler…

 

(S)ÂKÎL -BEYAZ- KÜRTLER

 

Bu tablod S. Lec’in, “Ji alîyê wicdan ve pir û pak bû, ji ber ku qet wê bi kar ne anîbû/ Vicdanı tertemizdi, çünkü onu hiç kullanmamıştı” sözüyle betimlenmesi mümkün olan “(S)Âkîl -Beyaz- Kürtler”e gelince!

Onlar Aristoteles’in, “Alçak olan kimse düşmekten korkmaz.” “İyiliğe gücün yetmezse, kötülük etme”; Honoré de Balzac’ın, “Dürüstlük pahalı bir mülktür, ucuz insanlarda bulunmaz”; Publilius Syrus’un, “Kapanmayan tek yara vicdan yarasıdır,” sözlerinden bihaber işbirlikçilerini azgınca bir ısrarla sürdürmekteydiler…

Örneğin “AKP Uludere konusunda ilk gün üstüne düşeni yaptı.

Olayı şiddetle kınadı. Olayda ihmali veya kastı bulunanların üstüne gidilmesi gerektiğini söyledi.

Adlî, askerî ve idari soruşturmalar açıldı.

TBMM’de Uludere komisyonu kuruldu.

Yargı henüz son sözünü söylemedi.

Kaba bir istismar siyaseti izleyenler Uludere’nin siyasi faturasını AKP’ye kesmeye çalışıyorlar,” diyen Mehmet Metiner!

Veya “2012 yılında başaramadığımızı, 2013 yılında başarmak ve Uludere’nin acıya dönüşen sırrını aydınlatmak, helalleşmeye, yeni bir başlangıca ve barışmaya yol açabilir…

Uludere’yi aydınlatmak ‘ama, lakin, fakat’ demeden aydınlatmak, yani hiçbir bahaneye sığınmadan hakikâti ortaya çıkarmak devlet olmanın gereğidir,” yalvarışlarıyla Orhan Miroğlu gibi…

 

MUHATAPLAR

 

Soru(n) orta yerdeyken -doğrudan- muhataplarının hâlini Malcolm X.’in, “Eğer demokrasi özgürlükse neden bizim insanlarımız özgür değil… Eğer demokrasi adaletse, neden biz adalete sahip değiliz… Eğer demokrasi eşitlikse neden biz eşitliğe sahip değiliz,” haykırışı betimliyor!

Örneğin “Roboskî katliamı ile ilgili bir tek şey kaldı. Tayyip Erdoğan’ın özrü ve bu katliamın sorumluluğunu kabul etmesi” vurgusuyla BDP Eş Başkanı Selahattin Demirtaş’ın eklediği gibi:

“Açık konuşalım bu katliamın emrini Erdoğan verdiği için üstüne gitmiyorlar. Eğer sorumluluğu olmasaydı, birkaç kişiyi şimdiye kadar harcardı. O gece buradaki askeri yetkililer, sınırdan geçişin siviller tarafından yapıldığını iletmesine rağmen Malatya ve Diyarbakır’dan uçakların kalkması emrini Hava Kuvvetleri Komutanı bizzat Başbakan’dan onay alarak vermiştir. Hava Kuvvetleri Komutanı, Genelkurmay Başkanı ve Başbakan operasyon emrini bizzat vermiştir. Çünkü aralarında bir üst düzey PKK’li olduğunu düşünüyorlar. Bir tek PKK’liyi öldürsünler diye savaş uçaklarını kaldırmışlardır.

Ama katliam gerçekleştikten sonra görülmüştür ki, ölenler Kürt çocuğudur. Bodrum’un, Marmaris’in, Kaş’ın bir köyünde bunu yapamazsınız. Açık konuşalım; Kürdistan yok diye mi bize bu zulmü yapıyorsunuz? Ama özerk ama federal, ama bağımsız… Kürt’ün Kürdistan’ı olmalı ki Roboskî’nin hesabı sorulsun. Biz hiçbir savcıdan ve mahkemeden adalet beklemiyoruz. Adalet, dilenecek kadar güçsüz değildir. Halk, sizden direne direne bunun hesabını soracaktır. Başbakan utanmadan, sıkılmadan, ‘savcıları bekleyelim’ diyor. Bunları terörist ve kaçakçı diye göstermeye çalışacaklar. Burada kaçakçılık yoktur. Kaçak olan tek şey vardır o da sınırlardır.”[18]

Katliamdan sağ kurtulan Servet Encü’nün, “Anneleri her gördüğümde ölüyorum,” dediği; “Uludere aileleri adaletten umudu kesmiş”ken[19] katliamda öldürülen 18 yaşındaki Adem Ant’ın ablası Narin Ant’ın haykırdığı üzere:

“Roboskî katliamı, çoğu çocuk 34 canın savaş uçaklarınca paramparça edilmesiyle gerçekleşti. Çocuklarımızı, kardeşlerimizi sırtımızda, katırlara, traktör römorklarına üst üste yığarak taşıdık. Hiçbir yardım gelmedi. Ambulansların geçişlerine izin verilmedi. Ölen 34 kişiden 13’ü kan kaybından ya da donarak öldü. Yavrularımızın uzuvları birbirine karıştı, ancak otopsi sonucunda ayırt edilebildi. Katliamdan günler sonra aileler, olay yerinde eller, kollar, parmaklar bulmaya devam ettiler. Devlet ise, ‘kaçakçılık hafif bir suç değildir’ söyleminin arkasına saklandı. Evet, kaçakçılık bir suçtur ama hiçbir zaman cezası yargısız infaz olmamıştır! En büyük kaçakçılık yolu olan İstanbul Boğazı’nda böyle bir şey oldu mu?”

 

YORUM(LAR)

 

Erdoğan’ın epigonlarından Hilal Kaplan’a, “Uludere faciası, AKP döneminde yaşanan en büyük adaletsizlikti”; Bejan Matur’a, “Failler bellidir. Fail her zaman bellidir,” dedirten Roboskî’de sömürgeciliğe dair her şeyin özeti mevcuttur. Katliamın üzerinden yıllar geçti. Hâlâ failler bulunmuş değil… “Failler bulunsun” diye haykıranların beklentileri beyhude! Üzerlerindeki baskılar da cabası!

“İyi de Başbakan’ın hassasiyeti” mi? Hangi “hassasiyet”, dalga mı geçiyorsunuz!

Kimse bizden Fehmi Koru’nun şu iğrenç Erdoğan yalakalığına prim vermemizi istemesin: “34 insanın hayatını kaybetmesine yol açan trajik olaya resmi yaklaşım herkesi şaşırtıyor, bunu biliyorum. Bildiğim bir şey de, ‘Uludere’ sözcüğünü duymak istemediği hissini veren Başbakan Erdoğan’ın aslında bu tür insanlık trajedilerine gözü yaşaracak kadar duyarlı biri oluşu…

Bu işte muazzam bir çelişki var: Bir insanın hakkının gaspına, incinmesine, eline diken batmasına, ölümüne gözünden yaşlar gelecek kadar duyarlı biri, ‘Uludere’de yaşanan trajik olaya neden kendisinden beklenen tepkiyi vermez? …

Hani Erdoğan duyarsızlığıyla ünlü biri olsa anlayabileceğiz de, öyle biri değil Tayyip Bey… Ayrıca, olay henüz sıcakken eşiyle kızını o köye gönderdiğini de biliyoruz…

Mantıklı bir tek gerekçe kalıyor geriye: Verilen söz… Olay üzerine görüştüğü mahçup sorumlulara, Başbakan, ‘Merak etmeyin, bu muhataralı zamanda sizi kollarım’ sözünü vermiş ve ona sâdık kalıyor olabilir mi?”

Yalakaların “hassasiyet” dediği konuda bakın ne diyor Murat Perçin: “Yıllardır sorulan bir soruyu yinelemek istiyorum. “Sahi Roboskî meselesi ne oldu?” Bir yıldır kimse suçlanamadıysa, özür dilenmediyse ve ölenlerin yakınları hâlâ yastaysa, sizin hiçbir hassasiyetiniz benim için gerçekçi değildir.”

Bir an hatırlayın: Hâlâ bir özür yok… Hâlâ kimin emri verdiği belli değil… Ama “olayın takipçisi olunacak” diyor Başbakan askeri mahkemedeki dava konusunda ve ekliyor: “olumlu sonuç çıkabilir”…

Roboskîli aileler, çocuklarının vurulduğu yerde anma düzenledikleri için yargılanıyor ama onlara hâlâ “sabırlı olun” deniyor!

Kolay mı? “Uludere herkesin unuttuğu… Unutmak istediği… Konuşmaktan çekindiği bir gerçekti”[20] AKP’liler için…

Kolay mı? “İktidar partisi olayın sorumlularının tespit edilmesini istemediği için rapor, yapılanların üzerini bir sis perdesiyle kapatmaya çalıştı”…[21]

Kolay mı? “Bu katliam nasıl oldu? İstihbarat nereden geldi? Bombardıman emrini kim verdi? Hâlâ bilinmiyor”…[22]

Sedat Ergin, “Uludere raporu ile (…) bu faciaya yol açan karar alma süreciyle ilgili kafamdaki sorular azalacağına arttı.” “Rapor vicdanları rahatlatmadı,” notunu düştüğü konuda Gözde Bedeloğlu, “Barış, Roboskî’de kaçağa gitti kardeşlik, Sevag’la mezara girdi”; Orhan Kemal Cengiz, “Yegâne gerçek, katliamın net bir şekilde karartmaya uğratıldığı ve üzerinin kalın bir şalla örtüldüğüdür”; Ezgi Başaran, “Benim yorumum şudur: Roboskî’yle ilgili bu rapor… ‘Artık kapatalım bu mevzuu kuzum’ dışında hiçbir şey söylemiyor,” derlerken hiçde haksız değiller…

Tıpkı “Roboskî Kürdistan’ın dört parçasında yaşanan Kürtlere verilmiş bir mesajdı” diyen Özgürlük ve Sosyalizm Partisi Genel Başkanı Sinan Çiftyürek’in, “Bu mesaj, ‘sakın ha aklınızdan ne özerklik ne bağımsızlık ne de federasyon geçirin’ anlamı taşıyordu”; KADEP Genel Başkan Yardımcısı Lütfi Baksi’nin de, “AKP iktidara geldiği zaman bazı insanlarda umut yarattı. Bunlar İslâmcıdır, Cumhuriyet de Kürtlerin inkârı üzerine kurulmuştur. AKP bizi anlayacak, bizim bazı haklarımızı verecek şeklinde yaklaşımlar oldu. Fakat zaman içinde AKP’nin İttihat Terraki’nin sağ kolu olduğu anlaşıldı. AKP devletçi bir hükümettir. Kürtlere şirin görünmek için TRT-6’yı açtı, bu göz boyamaktan ibaretti,” dedikleri gibi…

 

HUKUK(SUZLUK) ADALET DEĞİLDİR!

 

Ve nihayet Talleyrand’ın, “Yasaların ırzına geçmek kolaydır. Tecavüz sırasında bağırıp, çağırmazlar,” diye betimlediği hukuk(suzluk) mu?

“Kapitalizmde hukuk ve yasa tüm kutsallaştırma çabalarına karşın neticede devletin bekasını korumanın basit bir aracından öte bir şey değil. Devleti ve onun faaliyetlerini tam da bu nedenle asla tek başına yasal çerçevede açıklayamazsınız. Çünkü o kendisini hiçbir zaman oraya hapsetmez. Bu nedenle, devletin kendisini korumak için hukuksal ve etik kuralları hiçe sayması, hatta gerek gördüğünde çıplak şiddete başvurarak varlığına kasteden düşmanlarını yok etmesi meşru ve de hukukun bir parçası olarak kabul edilir,”[23] -şu anda Kandıra Zindanı’ndaki ÇHD’li- Taylan Tanay’ın altını çizdiği üzere…

Roboskî de böyle olmuştur!

Biliyorsunuz Uludere dosyası Genelkurmay Askerî Savcılığı’na gönderildi; aileler “Kararı kabul etmiyoruz,” deseler de!

Katliam dosyasının Askeri Savcılığa gönderilmesine tepkiler yağsa da, Genelkurmay’ın birinci dereceden sorumlu olduğu katliam onun emrindeki savcılara bırakılırken; Veli Encü, “Soruşturmanın ucu Başbakan ve Genelkurmay’a dokunduğu için böyle bir karar verildi,” dedi…

Tam da bu noktada İnsan Hakları İzleme Örgütü’nden Emma Sinclair, “Suçu işleyenler asker, Genelkurmay nasıl tarafsız bir karar verecek?” diye sorarken; hukukçu Ümit Kardaş da ekledi: “Biri emir vermiş, biri İHA görüntülerini izlemiş, biri de emri yerine getirmiş. İyi ama kim bunlar? Şüpheli namına kimse yok. Hangi askeri savcı, Uludere için komutanını sorgulayabilir?”

Kolay mı? Diyarbakır Başsavcı Vekilliği’nin 1.5 yıldır yürüttüğü soruşturmada görevsizlik kararının 4 sayfa olduğu ve 3 sayfasının da ölenlerin ve yakınlarının isimlerinden oluştuğu ortaya çıkarken; 3. sayfanın son bölümünden itibaren başlayan kararın tamamı ise toplam 53 satırdan oluştu. Buna karşılık, kısa kararda suç tarihinin bile 28 Kasım 2011 olarak yanlış yazılması dikkati çekti!

 

“NE OLACAK” MI?

 

Bitiriyorum: Cemal Süreya’nın, “Biz kırıldık daha da kırılırız/ Doğudan batıya bütün dünyada/ / Kimse dokunamaz bizim suçsuzluğumuza,” dizeleriyle betimlenen Roboskî hâlâ kanayan bir yaradır!

Devletin Kürtlere verdiği, “Ya bizim ‘barış’ımıza boyun eğip önünüze sürdüğümüz kırıntılara rıza gösterin, ya da…” gözdağıdır.

O, aba altından gösterilen bir sopa, yani bir Sri Lanka tehdididir…

T.“C”nin “Otuzüç Kurşun”lu imha tehdidinde bir başka duraktır…

“İyi de ne olacak” mı?

Yanıt Behçet Aysan’ın dizelerinde:

“bizim de/ bizim de/ günlerimiz olacak./

güle değecek/ kuşların kanadı/ ve kuşlar sırtlarında/ gül taşıyacak./

kardeşlerim koşar adım/ moraran beyazla/ zincirlerimizle/ yaralarımızla/ ırmakların geçilecek, fırtınaların dinecek.

bir yanı var/ ömrümüzün/ belki bir gün gülecek…”

 

13 Aralık 2013 13:27:33, Ankara.

 

N O T L A R

[*] 26 Aralık 2013 tarihinde Ankara Dil Tarih Coğrafya Fakültesi’nde düzenlenen “Roboskî Katliamını Unutturamazsınız” başlıklı toplantıda yapılan konuşma… 28 Aralık 2013 tarihinde Ankara Düşünceye Özgürlük Girişimi’nin düzenlediği ‘Roboskî’den Hapishane Katliamlarına Türkiye’de Devlet Şiddetinin Tarihi’ başlıklı Panel-Forum’da yapılan konuşma… Kaldıraç, No:151, Ocak 2014…

[1] Turgut Uyar.

[15] Serpil İlgün, “Ertuğrul Kürkçü: Roboskî’nin Kefareti Er Geç Ödenecek”, Evrensel, 24 Aralık 2012, s.14.

[16] “Roboskî: Sri Lanka Testi”, Gerçek, No:39, Ocak 2013, s.9.

[17] Ertuğrul Kürkçü, “Roboskî’nin Hakkı mı, Devletin Menfaati mi?”, Radikal İki, 10 Mart 2013, s.3.

[18] Tarık Işık, “Kaçakçılık Yok Kaçak Sınır Var”, Radikal, 29 Aralık 2012, s.6-7.

[19] Ayça Örer, “Biz de Uludere’den Göçer Gideriz”, Radikal, 16 Aralık 2012, s.8.

[20] Mehmet Baransu, “Uludere Kanı Elinize Bulaştı”, Taraf, 25 Mart 2013, s.13.

[21] Ahmet İnsel, “Uludere, Reyhanlı ve Sorumsuzluk Politikası”, Radikal, 21 Mayıs 2013, s.15.

[22] Hasan Cemal, “Uludere ve ‘Devlet Benim’ Kibiri!”, Milliyet, 18 Aralık 2012, s.17.

[23] Taylan Tanay, “İdam Cezası Gerçekten Yok mu?”, Radikal İki, 19 Mayıs 2013, s.11.

Exit mobile version